Moje zdanie na temat przyjaźni

Możesz zgromadzić przeróżne skarby, ale najcenniejszą rzeczą jest prawdziwy przyjaciel. Tak mówił św. Jan Chryzostom i miał słuszną opinię.

Jakimkolwiek by był człowiek, jest mu potrzebny ktoś, kto go będzie wspierał, pomagał na drodze życia i tym "kimś" jest właśnie przyjaciel.

Kto wypędza przyjaźń z życia, usuwa ze świata słońce - Cyceron. Tak jest. Samotny człowiek jest przygnębiony, tęskni za ciepłym słowem, radą, jest on po prostu samotny.

Przyjaciel jest potrzebny po to, by się z kimś poradzić, aby komuś wyjawić swoje sekrety itd.

Prawdziwa przyjaźń polega na tym, że dwie osoby sobie ufają, są bardzo sobie bliskie.

Mam taką przyjaciółkę. Bardzo często podobnie myślimy o różnych sprawach, ufamy sobie, pomagamy wzajemnie w trudnych sytuacjach i jesteśmy sobie bardzo bliskie.

Prawdziwa przyjaźń polega nie tylko na tym, by wspólnie się cieszyć i śmiać, lecz także, aby smucić się i płakać, wysłuchać w trudnej sytuacji i poradzić.

Człowiek bez przyjaciela i człowiek mający go, bardzo się różnią. Przyjaźń może wznieść nas na niebo lub nawet wyżej, a samotność...

Czym dla ptaka są skrzydła, tym dla człowieka przyjaźń: wznosi go ponad proch ziemi - Zenta Maurina Raudiwe.

A więc, człowiek bez przyjaźni - to ptak bez skrzydeł lub świat bez słońca.

Bożena Paszkowska, uczennica Szkoły Średniej na Lipówce

NG 24 (513)